Πόσες μέθοδοι υπάρχουν για ποσοτική φασματομετρία μάζας;

Δύο μέθοδοι ποσοτικοποίησης

Η διαδικασία ποσοτικοποίησης οποιασδήποτε φυσικής ποσότητας δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη σύγκρισή της με έναν "κυβερνήτη" και η ανάλυση φασματομετρίας μάζας δεν αποτελεί εξαίρεση. Υπάρχουν δύο μέθοδοι για την επίτευξη ποσοτικής ανάλυσης φασματομετρίας μάζας: η εξωτερική πρότυπη μέθοδος και η εσωτερική πρότυπη μέθοδος. 

Εξωτερική μέθοδος 

Διεξάγουμε πειράματα χρησιμοποιώντας το γνωστό πρότυπο δείγμα Α και το άγνωστο μη δοκιμασμένο δείγμα Α. Θα λάβουμε τις ακόλουθες τρεις πληροφορίες: την ποσότητα του τυπικού δείγματος (γνωστό). την ένταση του σήματος του τυπικού δείγματος. και η ένταση του σήματος του δείγματος που πρόκειται να δοκιμαστεί. (Υποθέτοντας ότι η απόκριση του δείγματος = σταθερή * συγκέντρωση, υπολογίστε την ποσότητα του δείγματος που θα δοκιμαστεί από αυτές τις τρεις πληροφορίες.) 

Για να μετρηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια τα άγνωστα δείγματα, ελπίζουμε ότι η ένταση του σήματος των τυποποιημένων δειγμάτων είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά σε εκείνη των δειγμάτων που πρέπει να μετρηθούν (για να μειωθεί η επίδραση της μη γραμμικής απόκρισης). Επομένως, η συνηθισμένη τυποποιημένη μέθοδος είναι η μέτρηση μιας σειράς γνωστών τυποποιημένων δειγμάτων, η αντιστοίχιση μιας καμπύλης εργασίας και στη συνέχεια ο προσδιορισμός της ποσότητας των άγνωστων δειγμάτων μέσω μεθόδων προσαρμογής. 

Εσωτερική μέθοδος 

Η εξωτερική μέθοδος έχει κυρίως τους ακόλουθους δύο περιορισμούς: 

Τα δείγματα και τα δείγματα που πρέπει να δοκιμαστούν υποβάλλονται ανεξάρτητα σε πειράματα, καθιστώντας αδύνατη την εξάλειψη τυχαίων σφαλμάτων μεταξύ των πειραμάτων. 

2.2. Σε αντίθεση με τη μήτρα του δείγματος που πρόκειται να δοκιμαστεί (δηλ. Όλα τα συστατικά εκτός από την αναλύτη), η μήτρα μπορεί να προκαλέσει διαφορετικά αποτελέσματα και σφάλματα.

Στη συνέχεια, εάν προσθέσουμε απευθείας το γνωστό πρότυπο δείγμα Β στο δείγμα Α που πρόκειται να δοκιμαστεί, μπορούμε να ολοκληρώσουμε τη μέτρηση του τυπικού δείγματος και του άγνωστου δείγματος στο ίδιο πείραμα και στην ίδια μήτρα, γεγονός που εξαλείφει τα σφάλματα που προκαλούνται από δύο πειράματα και διαφορετικές μήτρες. Αυτή είναι η εσωτερική πρότυπη μέθοδος. (Εάν το προστιθέμενο πρότυπο δείγμα και το δείγμα που πρόκειται να δοκιμαστεί είναι η ίδια ουσία Α, τότε αφού δεν μπορούν να διακριθούν, μόνο ένα πείραμα δεν μπορεί να ποσοτικοποιήσει την ποσότητα που θα δοκιμαστεί.